Od edytorów na C‑64 do wtyczek WordPressa

Co robiłem w latach 1994–1996

Kodowałem jako Rime, w grupie Feniks, później Motiv 8 i Vaudeville Crew. Wszystko, co wtedy wyszło, leży do dziś w CSDb — publicznym archiwum sceny, którego nie prowadzę i na które nie mam wpływu:

• Sprite Editor V1.0 (1994) — edytor sprite’ów
• Hires Interlace Editor V1.0 (listopad 1994) — rysowanie w trybie interlace, dwie bitmapy i dwie pamięci kolorów
• Rime’s Note Editors (1994) — edytor notek, czyli narzędzie, którym grupa pisała teksty do swoich wydań
• Tools Collection #01 (luty 1995) — zestaw narzędzi, kod wspólnie z Meffem z Acheron
• Retribution #2 (sierpień 1996) — kolekcja muzyczna: player i cała powłoka, siedemnaście utworów
• Noter Classic 2 oraz Note Editor V1.0 — kolejne edytory notek

Pięć z siedmiu pozycji to edytory — narzędzia, którymi moja grupa robiła własne wydania. W 2011 roku, siedemnaście lat po premierze, ktoś z zagranicy zostawił przy Hires Interlace Editor komentarz, że przydałby mu się wtedy — i opisał dokładnie, na czym polegał trik z dwiema bitmapami. To najstarsza recenzja mojej pracy, jaką mam.

Czego uczy 64 kilobajty

Na C‑64 nie było miejsca na „poprawimy to później”. Każdy bajt miał właściciela, a jeśli coś działało wolno, nie dało się tego zasłonić mocniejszym sprzętem — użytkownik miał taki sam komputer jak ja. Z tego wychodzą trzy nawyki, których nie umiem się pozbyć.

Najpierw mierzę, potem optymalizuję — zgadywanie, co spowalnia stronę, kończy się przepisywaniem rzeczy, które akurat działały dobrze. Dokładam tylko to, co naprawdę jest potrzebne, bo każda biblioteka „na wszelki wypadek” ma swoją cenę, tyle że dziś płaci ją użytkownik na telefonie w 3G, a nie ja. I sprawdzam, zanim oddam, bo na dyskietce nie było hotfixa.